20110730

"Richard yalnızlığına kutsal bir şeymişcesine önem veriyordu. Hak edilmiş bir onur madalyası. Yaşamdan koruma için giyeceği bir korunma pelerini. Yalnızlık onun kimliğiydi. Bu da hayatı at gözlükleriyle görmesine neden oluyordu. Richard kimsenin ondan hoşlanmadığına da emindi. Ki bu bir adam için oldukça zor bir durumdu. Belki kimseye bir şey vermediği için karşılığında da bir şey beklemiyordu. Her durumda da onun hali dayanılmaz hale gelebilirdi. Dost diyebileceği en yakın şeyler hayali ya da nesli tükenmişti. Richard artık hayatında daha fazla yeterli olmayacak konuma erişti. Ve sonra bir kızla tanıştı. Ve kız sıcaktı. Ve kız üzgündü. Ve belki de bir şekilde kız ona kendini hatırlattı. Bir kızın hiç kaybetmemesi gereken şeyleri kaybetmişti. Ve bazı şeyler biliyordu. Ve kız onu önemsedi. Ve Richard belki de arkadaşlık bu olmalı diye düşündü. BELKİ."

Bir an için gözüne ilişti. Gerçekten zor zor başlıyordu. Ama bütün o uzun kış günlerinde kız Richard'a devam edebilmesi için yeterli olabilecek pek çok şey verdi. Peki o kıza ne vermişti? Sadece bir sayfaya karalanmış bir kaç kelime. Belki çok fazla değil. Ama Abby için bunun yeterli olduğunu umuyordu.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder